ปฐมบท

ปฐมบท: ยุติแห่งมหาสงคราม

ท้องฟ้าที่มืดสลัว เสียงแห่งความวุ่นวาย หมอกควันแห่งความสับสน เหล่าผู้คนที่หลงละโมบในอำนาจ ลืมเลือนผู้ที่รังสรรค์ หัวเราะและถ่มน้ำลายใส่ดวงตะวัน ประหัตหารผู้ที่เปี่ยมจิตศรัทธา มหาสงครามแห่งพิภพ จะมีใครหน้าไหนที่หยุดได้เล่า ลืมเลือนซึ่งความเป็นมาสิ้น ความผูกพัน ความเกื้อกูลซึ่งกันและกัน อำนาจทำให้นัยน์ตาของคนหม่องหม่น บดบังสิ่งที่เรียกว่าความถูกต้องจนสิ้น มหาสงครามนี้จะจบลงเช่นใด ไม่สามารถสรุปออกมาได้

“จุติแสงขอบฟ้า ไร้รัตติกาล” {LUX EDGE}

สิ้นเสียงแห่งคำพูด ทุกกริยาแห่งการรบหยุดลง ทุกอย่างเงียบสงัดราวกับไม่เคยมีเหตุการณ์อันใดเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้และเมื่อเงยหน้าขึ้น ก็มองเห็นเพียง แสง ณ ปลายเส้นขอบฟ้า…